CopyPastehas never been so tasty!

به زندانی هایمان، اگر چه در بند، اما ، آزاد ترینند

by anonymous

  • 0
  • 0
  • 0
187 views

به زندانی هایمان، اگر چه در بند، اما ، آزاد ترینند !
آنها که با جسمی اسیر، آزادی را برای فردای ایران در تصمیم اند، سرسخت و مغرور،
آزادی این نامِ زیبا را که خود نمی بینند، اما، بر آنند که فرزندانِ شان امروز تصویر و فردایی بسیار نزدیک زندگی اش کنند و تنفس !

ترجمه ای از شعری که ماندلا سی سالِ تمام زمزمه کرد و در خود فریاد، تا توانست کلمه را جان و حیاتی بدین کستردگی بخشد،
کلمه پا دارد، و جان، همه چیز با کلام می آغازد !

سیاهی وشب اندامم را در خود میپیچد،
و وجود سرکش ام را در آغوش اش سخت میفشارد،
و من میسپاسم آن خدایانی را که، غرور و شرف خویش را به روانِ من ارزانی داشتند،

به زندانم و طغیانم در بندِ و به زنجیر،
تنم آماجِ  شلاق ها، روحم هدف هر چه توهین،
پاره پاره، زخمی و خونین،
اما،
نه تسلیم و نه تسخیر و نه تمکین،
بر پا ایستاده ام.

در این مکان همه تف و دشنام، فحش و تهمت،
اشک و آه،

شاهدِ وحشت و دهشتم، خشم و کین،
با سایه هایی بس شوم و سنگین.

شاید،
سالهای باقی ز عمرم را
چنین بایدم  از سیاهی ها عبور  کرد،
اما،
حاشا که بترسم،
هرگز نخواهم ترسید !

اگر چه عرصه و راه بسیار تنگ و سخت است
اگر چه سرزنشم میکنند و متهمم می نامند،
اما،
سر نوشت خود را خود می نویسم،
تنها حاکمِ جان و روان ،
قادر و قدرتمند بر تار و پود و روحِ خویشم !

Add A Comment: