CopyPastehas never been so tasty!

رجوی ، هرکه با ما نیست، برماست

by anonymous

  • 5
  • 0
  • 1
295 views

امروز اپوزیسیون خارج از کشور از اینکه در جنایات مجاهدین شریک نبوده اند و زیر پرچم رجوی چشم و گوش بسته به میهن خیانت نکرده اند به خود می بالند و پیوسته تنفر و انزجار خود را از حامیان و همدستان صدام اعلام می دارند.

 

 



rajavi va maryam.bmp

 

 

اکثر گروههای سیاسی از فردای 30 خرداد 60 گفتند: «مجاهدین» توتالیتاریست هستند و رهبرشان پل پت است. "همه با من مناسبترین نامی بود که به مشی ائتلافی مجاهدین می شد داد" ، سنجش میزان دوری و نزدیکی به ضد انقلاب( غالب و مغلوب) با میزان دوری و نزدیکی به مجاهدین ( فرمولی که رجوی آن را در یکی از گفتارهای منتشر شده خود ارائه کرده است) توصیف مشی «همه با من» است.

رهبری سازمان مجاهدین به منظور ممانعت از رشد یا بروز تمایل در میان نیروهای خود برای آشنایی با نظرات دیگران و یا همکاری و نزدیکی با آنان، مستمراً به تقویت روحیه فرقه ای در میان نیروهای خود می پردازد و به آنان چنین القاءِ می کند که هرکس مجاهد نیست، پس الزاماً در برابر مجاهد و ضد مجاهد است! هرکه با ما نیست، برماست، خط راهنمای سیاست "ائتلافی" رهبری مجاهدین بوده است.

در دوره پس از30 خرداد، تمامیت گرایی سازمان مجاهدین در امر بارگزینی و ائتلاف، تیزی و برجستگی بیشتری یافت، چرا که به امکان سرنگونی سازی رژیم تنها با تکیه بر نیروی خود باور داشت، هم به این دلیل بوده که ایده « هرکه با ما نیست، برماست» را با روحی آشکارا اخطارآمیز و تهدید گرانه تبلیغ می کرد و به اتمام حجت با کلیه مخالفین غیرمجاهد رژیم می پرداخت.

رجوی برای کسب و انحصار قدرت با چنگ و دندان به این و آن حمله می کند، سوابق تروریستی مجاهدین را ما به برتری خود از سایر گروهها و احزاب می داند، لذا انتظار داد همه مطلع امر و ادامه دهنده استراتژی او باشند و هرگونه انتقاد و اعتراض را به اضداد مجاهدین نسبت دهد. طرز تفکر، خود بزرگ بینی و زیرپا نهادن تمام معیارها، ارزش ها، حق و حقوق گروههای سیاسی باعث شده که سازمان مجاهدین تک روی توأم با انحراف پیشه نماید که در نتیجه منجر به شکست در استراتژی، رسوایی در ایدئولوژیک و ناتوانی در فعالیت های تروریستی و ضد مردمی شده اند.

امروز اپوزیسیون خارج از کشور از اینکه در جنایات مجاهدین شریک نبوده اند و زیر پرچم رجوی چشم و گوش بسته به میهن خیانت نکرده اند به خود می بالند و پیوسته تنفر و انزجار خود را از حامیان و همدستان صدام اعلام می دارند.


رجوی برای تصاحب قدرت در ایران، هیچگونه محدودیتی در اعمال ضد مردمی و ضد دمکراتیک خود قائل نمی شود.



Comments

  • khabar
    منابع: راه کارگر شماره 14 و 15 - اردیبهشت و خرداد 1364

Add A Comment: