CopyPastehas never been so tasty!

பேரறிவாளன் நிரபராதி என்று வலியுறுத்தும் உரிமையை இழக்க மாட்டோ

by anonymous

  • 0
  • 1
  • 0
153 views



பேரறிவாளன் உள்ளிட்டவர்களின் மரணதண்டனை குறித்த ஜெயமோகனின் கருத்து இது :

/இந்திய நீதித்துறையின் உயர் மட்டத்தில் நீதிபதிகள் அடிப்படைநேர்மையுடனும் நீதிபதி என்ற இடம் குறித்த பெருமிதத்துடனும்தான் இருக்கிறார்கள் என்று நான் நினைக்கிறேன். சமீபத்தைய பல வழக்குகளை அதற்கு உதாரணமாக கூறலாம். திருப்பூர் சாயக்கழிவு வழக்கு முதல் ஸ்பெக்ட்ரம் வழக்கு வரை கோடிகளைக் கொட்டத் தயாராக இருக்கும் குற்றவாளிகளால் நீதிபதிகளை நெருங்கவே முடியவில்லை என்பதே அதற்குச் சான்று. இன்றும் அரசாங்கத்தின் ஏகாதிபத்தியப்போக்கையும் அரசியல்வாதிகளின் ஆணவத்தையும் கட்டுப்படுத்தும் சக்தியாக நம் நீதிமன்றங்கள் இருப்பது எத்தனையோ வழக்குகள் வழியாக நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்திய நீதித்துறை இன்றைய ஊழல்மிக்க இந்தியாவின் பெருமிதம் மிக்க முகங்களில் ஒன்றுதான்.

ஆகவே எனக்கு இந்திய நீதிமன்றங்கள் மேல் நம்பிக்கை உண்டு. இந்திய நீதித்துறையின் உச்சிவரைச் சென்ற ஒரு வழக்கில் அநீதி இழைக்கப்பட்டிருக்க வாய்ப்பு மிகமிகக் குறைவு. அதிலும் சர்வதேசக்கவனம் பெறும் வழக்குகளில் அந்த வாய்ப்பு கண்டிப்பாக கிடையாது. போதிய ஆதாரங்களை கொடுக்காமல் நீதிமன்றத்திலிருந்து ஒருவரை அரசால் தப்பவைக்கமுடியும், ஆனால் ஒரு நிரபராதியை அப்படி எளிதாக தண்டிக்கச் செய்யமுடியாது./

முதலில் ராஜீவ் கொலை வழக்கு என்பது சாதாரண இந்தியக் குற்றவியல் சட்டங்களின்படி விசாரிக்கப்பட்ட வழக்கு கிடையாது. தடா சட்டத்தின்படி விசாரிக்கப்பட்ட வழக்கு. சாதாரணக் குற்றவியல் நடைமுறைகளில் போலீஸிடம் அளிக்கப்பட்ட வாக்குமூலம் ‘வற்புறுத்திப் பெறப்பட்ட வாக்குமூலம்’ என்று குற்றம் சாட்டப்பட்டவர் நீதிமன்றத்தில் மறுப்பதற்கான வாய்ப்பு உண்டு. ஆனால், தடா சட்டத்தின்படி போலீஸில் ‘பெறப்பட்ட’ வாக்குமூலமே இறுதிப்படுத்தப்பட்டது. இதுதான் இந்த வழக்கின் மோசமான ‘சிறப்பம்சம்’. இதையும் சாயப்பட்டறை வழக்கையும் ஒப்பிடுவது மாதிரியான அபத்தம் வேறெதுவும் கிடையாது.

அதேபோல் அப்சல் வழக்கை எடுத்துக்கொண்டால், சட்ட நடைமுறைகளில் அல்லாமல் ‘தேச உணர்வில்’ இருந்தே தீர்ப்பு வழங்கியதாக நீதிபதி வெளிப்படையாகவே தன் தீர்ப்பில் தெரிவித்தார். மேலும் சிறப்பு அதிரடிப்படையின் டி.எஸ்.பி.திராவிந்தர்சிங் அப்சலிடம் சித்திரவதை செய்துதான் வாக்குமூலம் பெறப்பட்டதாக வெளிப்படையாகவே தெரிவித்தார். இதில் முக்கியமான விஷயம் ராஜீவ் கொலை வழக்கிலும் சரி பாராளுமன்றத் தாக்குதல் வழக்கிலும் சரி நீதிபதிக்கு மட்டும்தான் ‘தேச உணர்வு’  இருக்கும் என்பதில்லை, விசாரணை அதிகாரிகளுக்கும் ஆட்சியாளர்க்கும் அந்த ‘உணர்வு’ இருக்கும். அதனாலேயே இந்த விசாரணைகளும் தீர்ப்புகளும் பாரபட்சமாக இருப்பதற்கான வாய்ப்புகள் அதிகம். முதலில் ஒரு சாதாரண சிவில்/கிரிமினல் வழக்கின் நடைமுறைக்கும் தடா வழக்கின் நடைமுறைக்கும் உள்ள வித்தியாசத்தைப் பற்றி அறிதல் இல்லாத ஜெயமோகன் சகட்டுமேனிக்கு நீதித்துறையின் பெருமிதத்தை முன்வைப்பதும் அதனடிப்படையில் அந்த நீதிபதிகளை விட மோசமாகத் தீர்ப்பளிப்பதும், அவரது வாசக சங்பரிவார்கள் அதுவே குற்றம் என்று ஆர்ப்பரிப்பதும் என்ன ஒரு கொடுமை!

ஜெயமோகனும் அவரது வாசகப் பரிவார்களும் சொல்லும் விஷயத்தின் சாராம்சம் : ‘பேரறிவாளனோ அப்சலோ நிரபராதிகள் என்று சொல்லக்கூடாது. வேண்டுமானால் குற்றவாளியாக இருந்தாலும் மரணதண்டனை விதிக்கக்கூடாது என்று வேண்டுமானால் சொல்லுங்கள்’ என்பதே.

குற்றவாளியாக இருந்தாலும் மரணதண்டனை விதிக்கக்கூடாது என்று வலியுறுத்துவதே சரியான விஷயம். ஆனால், தடா சட்டத்தின் அடிப்படையிலான விசாரணை என்னும்போது ‘பேரறிவாளனும் மற்றவர்களும் நிரபராதிகளாக இருப்பதற்கான சாத்தியங்களும் உண்டு. அப்படி இல்லை என்று மறுத்தால் மீண்டும் ஒரு திறந்த விசாரணையை நடத்துங்கள்’ என்று கோரிக்கை வைப்பதற்கான எல்லா நியாயங்களும் தமிழர்களான நமக்கு உண்டு.

தடா சட்டம் குறித்த சட்ட அறிவை விடுங்கள், ஜெயமோகனின் ‘தகவல் அறிவு’க்கான உதாரணங்கள் இவை...

/அப்சல் குரு போன்று  பாராளுமன்றத் தாக்குதலில் எளிய மக்களை கொன்று குவித்த தேசவிரோதச் சதிகாரர்களைக்கூட உச்சநீதிமன்றம் வரை எல்லா வாய்ப்புகளும் வழங்கப்பட்டு தண்டிக்கப்பட்ட பின்னரும் இந்திய அரசு தண்டிக்க தயங்குகிறது. /

பாராளுமன்றத் தாக்குதலில் இறந்துபோனது சில போலீஸ்காரர்களே தவிர ‘எளிய மக்கள்’ அல்ல. அவ்வளவு ஏன் ‘எளிய மக்களான’ ஓர் எம்.பி கூட இறக்கவில்லை.

/தமிழக மண்ணில் ராஜீவ் கொல்லப்பட்டமையாலேயே அக்கொலையாளிகள் மீதும் விடுதலைப்புலிகள் மீதும் கடுமையான கசப்புடன் இன்னமும் இருக்கிறது. முள்ளிவாய்க்கால் படுகொலை நடந்து சில நாட்களிலேயே தமிழக மக்கள் காங்கிரஸுக்கே வாக்களித்தார்கள் என்பதை நாம் மறக்கக் கூடாது./

முள்ளிவாய்க்கால் படுகொலை நடந்தபின்னான நாடாளுமன்றத் தேர்தலில் தங்கபாலு, ஈ.வி.கே.எஸ் உள்ளிட்ட பெரும்பாலான காங்கிரஸின் முன்னணித் தலைவர்கள் படுதோல்வி அடைந்தார்கள். மக்கள் ‘காங்கிரஸுக்கு’ வாக்களிக்கவில்லை, காங்கிரஸ் கூட்டணியில் இருந்த தி.மு.கவுக்குத்தான் வாக்களித்தார்கள். (அதற்குப் பின்னால் உள்ள முறைகேடுகள் பற்றி இங்கு ஆராயத் தேவையில்லை).

ஆக ஜெயமோகனும் அவரது வாசகர்களும் சொல்வது, ‘இந்தியத் தேசிய அரசையோ ஈழத்தமிழர் படுகொலையில் அதற்கு இருக்கும் பங்கு குறித்தோ விமர்சிக்காதீர்கள், வேண்டுமானால் மரணதண்டனை வேண்டாம் என்று கருணைப்பிச்சை கேளுங்கள்’ என்பதே. ஆனால், உண்மையில் நாம் இவர்கள் என்ன சொல்கிறார்களோ அதைத் தலைகீழாகச் செய்வதுதான் நீதி!

இனி ஜெயமோகனுக்கு வந்த வாசகர் கடிதங்களில் உள்ள விஷத்தைக் கவனியுங்கள்!

/ஜெயலலிதா இன்று தமிழர்கள் என்பதினால் இன ரீதியாக மன்னிப்பு வழங்க வேண்டும் என்று கோரிக்கை வைத்தால் நாளைக்கே இன்னும் ஒரு முதல்வரிடம் மத ரீதியாக மன்னிப்பு வழங்கச் சொல்லும் கோரிக்கையும் எழும் அதுவும் ஒரு தவறான முன்னுதாரணத்தையே ஏற்படுத்தும்./

/கசாப், அன்சாரி போன்றவர்களுக்கு தூக்குத் தண்டனை என்பதை நான் ஏற்கிறேன். வரவேற்கிறேன்./

அடிப்படையில் இவர்கள் பேரறிவாளனுக்கும் தர்மபுரி மாணவிகள் எரிப்பு வழக்கு மரணதண்டனைக் கைதிகளுக்கும் ‘இந்திய நீதித்துறையையோ இந்திய நீதி வழங்கும் முறையையோ இந்தியத் தேசிய அரசையோ விமர்சிக்காமல்’ கருணைப்பிச்சை அடிப்படையில் மரணதண்டனை ரத்தை அனுமதிக்கவும் தயாராக இருக்கிறார்கள். ஆனால் அப்சல், கசாப் போன்றவர்களைத் தூக்கிலே போட்டே ஆகவேண்டும். என்ன ஓர் இந்துப் பாசிச மனநிலை!

இதன் உச்சம் ஓர் கடிதம்

/கோட்சே தனக்கு கொடுக்கப்பட்டிருந்த மரணதண்டனையை நீக்கச் சொல்லி கருணைமனு
போடவில்லை. கடைசி வரையில் தான் காந்தி மகான் மீது மரியாதை
வைத்திருந்தாலும், தனது செயலின் தன்மை குறித்து அவன் வருத்தம்
கொள்ளவில்லை. காந்தியின் அரசியல் படுகொலையில் தன் தரப்பு நியாயத்தில்
அவன் கடைசிவரை பின்வாங்கவில்லை. காந்தியை கொன்றதற்கான தண்டனையை அவன்
தலைநிமிர்ந்து ஏற்றுக்கொண்டான்.

ஆனால் ராஜீவ் கொலையாளிகள் தங்களது மரணத்தை கண்டு ஒப்பாரி வைக்கிறார்கள்.
அனுதாபம் பெற முயற்சிக்கிறார்கள். தாங்கள் நிரபராதிகள் என்று
அலறுகிறார்கள். தாங்கள் நிரபராதிகள் என்றால் ராஜீவ் படுகொலையை
கண்டித்திருக்க வேண்டும். அல்லது கொலையாளிகள் என்றால் தாங்கள் செய்த
அரசியல் படுகொலைக்கு வருத்தம் தெரிவித்து மன்னிப்பு கோரவேண்டும்.
இரண்டுமில்லாமல் வரலாற்றிலும் இடம் வேண்டும் ஆனால் சாகக் கூடாது என்றால்
எப்படி?

 

பதி/

இதற்கெல்லாம் ஜெயமோகனின் பதில், அவரது வாசகர்களின் கருத்தை அப்படியே வழிமொழிவதுதான், ’எனக்கு வந்துள்ள கடிதங்களும் சரி நான் பொதுவாகச் சந்திக்கும் சாதாரண மக்களும் சரி , மூன்றுபேர் மீதும் எந்த கருணையும் காட்டப்படுவதை விரும்பவில்லை. இவர்களுக்கான  தண்டனை  தாமதமானதை  அரசின் கையாலாகாத்தனம் என்றே நினைக்கிறார்கள். இந்திய அரசு இன்னும் வலுவாக செயல்படவேண்டும் என்றே சொல்கிறார்கள். குறிப்பாக பெண்கள்.அந்த வேகம் என்னை ஆச்சரியப்பட வைக்கிறது’. இவர் அன்றாடம் எத்தனை ‘சாதாரண’ மக்களைச் சந்திக்கிறார் என்று தெரியவில்லை.

’நாளை பாராளுமன்றத்தில் அப்பாவி இந்திய வீரர்களைச் சுட்டுத்தள்ள சதிசெய்த அப்சலையும் மக்களைச் சுட்டுத்தள்ளிய கசாப்பையும் தண்டிக்கும்போது ஒட்டுமொத்த இஸ்லாமிய சமூகத்தையே அவர்களுக்கு ஆதரவாக நிறுத்த இந்த விஷயத்தை முன்னுதாரணமாகக் கொள்வார்கள் என நானும் உணர்கிறேன்.ஆனாலும் என் உணர்வுகள் தூக்குத்தண்டனை ரத்தை நோக்கியே செல்கின்றன.’ என்று கசிந்துருகுகிறார் ஜெயமோகன்.

உண்மையில் மரணதண்டனைகளுக்கு எதிராக முஸ்லீம்கள் ஒன்று திரள மாடடார்கள் என்பதுதான் எதார்த்தம். ஏனெனில் அவை தம் மார்க்கத்துக்கு விரோதமானவை என்பது அவர்கள் நம்பிக்கை.

Add A Comment: